Waarom stellen kamerleden geen vragen?

Democratie

Van: de Werd K.H.
Faxnummer 06-52294249
Telefoon werk 06-52294249

Geachte heer Frans van Diemen,

Allereerst mijn complimenten en dank voor de wijze waarop u op het internet namens velen het leed hebt kunnen verwoorden van de allerarmsten binnen onze samenleving. Het getuigt ervan dat de arbeidersklasse nog niet zo dom is als vele politici denken die op gespannen voet met de waarheid pretenderen hun belangen te zullen behartigen als op hen wordt gestemd.

Dat de financieel zwakkeren binnen onze samenleving altijd worden verraden, mag ook blijken uit de wijze waarop de huidige machthebbers het sociale stelsel afbreken tot op het fundament, zonder dat daartegen noemenswaardige oppositie wordt gevoerd. De leugens over de invoering van de euro gepaard gaand met de afbraak van het sociale stelsel tot de dag van vandaag, heeft de financieel minst draagkrachtigen onder ons aan de bedelstaf gebracht; en het einde is wat dat betreft nog lang niet in zicht.

Het afsluiten van de eerste levensbehoeften als gas en licht en huisuitzetting van complete gezinnen is inmiddels aan de orde van de dag. Incassobureaus schieten als paddenstoelen uit de grond om met de modernste technieken op de allerarmsten onder ons op te kunnen jagen. Het liberale christendom slaat vanwege de recessie verwoestend om zich heen. Hun bedreigingen namens Hare Majesteit met aantasting van de eerste levensbehoeften zijn daarbij niet van de lucht. Het aantal daklozen neemt hand over hand toe en diegene die dat bespaard blijft resteert niet veel meer dan van een aalmoes verder te leven, om van zelfdoding maar te zwijgen. Hen blijft nauwelijks nog de mogelijkheid om iets anders te doen dan plaats te nemen achter de geraniums als verstotenen uit de samenleving. Dit terwijl welgestelden de door hen gepleegde vermogensdelicten afkopen bij de Officier van Justitie, om zodoende zeker te stellen dat celruimte niet voor hen wordt gebouwd, met als rechtsgevolg dat voor de gevangenissen voor 99 procent bevolkt worden door de financieel minder bedeelden in onze samenleving.

Hoe heeft het ooit zover kunnen komen?

De Tweede Kamer wordt bevolkt door advocaten, juristen rechters en welgestelden, soms miljonairs die emotioneel geen enkele binding hebben met de financieel minder bedeelden in onze samenleving. Het zijn gemiddeld genomen academisch gevormde, best betaalde maar ook volstrekt onbetrouwbare toneelspelers, die gemiddeld genomen minder betrouwbaar zijn dan een junk die moet scoren. Zij allen hebben bewijsbaar met volksverlakkerij een ambtseed afgelegd onder het oog van de media die als taak hebben hen op het politiek functioneren te controleren. Die journalisten hebben zij echter ingelijfd, die staan dan ook op elk door hen gewenst moment tot hun beschikking, om hun leugens via de media zonder de mogelijkheid van enige weerspraak zo goed mogelijk te verkopen.

Zij dragen daartoe dure maatpakken, met meer schoudervulling dan schouder en uit dezelfde lichaamstaal blijkt dat zij daartoe zelfs mediatraining hebben gevolgd. Zij verstoppen zich altijd achter een sociaal gezicht en hebben daarbij de mond vol over waarden en normen, waarbij zij verzwijgen dat zij hun eigen waarden en normen bedoelen. Wil men er achter komen waarmee zij in werkelijkheid bezig zijn, dan doet men er goed aan van het tegenovergestelde uit te gaan van hetgeen zij aan de bevolking wensen te verkopen. Immers, het zijn notoire leugenaars, niet één uitgezonderd, die het algemeen belang vaak opofferen aan strikt persoonlijk en/of partijpolitiek belang, waardoor het noodzakelijke dualisme in de Tweede Kamer volledig ontbreekt. Links of rechts, het maakt niet uit, ze zijn het er allemaal over eens dat de bevolking moet worden beduveld en ze gaan er daarbij vanuit dat de bevolking inderdaad zo dom is dat zij dat ook ongestoord kunnen blijven doen.

Zij allen zijn op de hoogte van ernstige misstanden bij Justitie die zeer gevaarlijk zijn voor de rechtszekerheid van alle burgers op Nederlands grondgebied; maar allen zwijgen zij daarover tot op vandaag. Ongetwijfeld vraagt u zich af hoe het mogelijk is dat honderdvijftig Tweede Kamerleden ondanks hun ambtseed blijven zwijgen? De Tweede Kamer wordt weliswaar bevolkt door honderdvijftig "volksvertegenwoordigers" echter, honderd vierenveertig kunt u afschrijven als willoos stemvee. Dit omdat slechts een zestal Tweede Kamerleden - te weten de fractie-voorzitters - de dienst uitmaken. Zonder hun toestemming wordt er geen enkele vraag van belang gesteld.

Zij bepalen of en zo ja en wanneer en welke vragen al dan niet worden gesteld. Alle overige Tweede Kamerleden hebben zich hieraan te houden, willen zij niet het risico lopen - en dat willen zij niet - dat zij bij de eerstkomende verkiezingen op een onverkiesbare plaats worden gezet. Als beloning voor hun slaafs volgen en ondanks hun ambtseed, mogen zij hun zetel behouden, zelfs totdat hun haarkleur is veranders van zwart in grijs, om daarna van een riant wachtgeld te genieten dat het tienvoudige bedraagt van de normen van de sociale dienst.

Van de zes fractievoorzitters, zijn er een viertal die partijgenoten hebben zitten in de regering en dat willen zij uiteraard graag zo houden, dus wordt er juist gezwegen daar waar het algemeen belang vereist dat dient te worden gesproken. Daarbij komt nog een gedetailleerd regeerakkoord waarover men het eens wordt met (geheime) gedragscodes. Met de serviele media op de hielen en het torentjesoverleg en de uitschakeling van de democratische rechtstaat (voorzover nog aanwezig) is de dictatuur vrijwel compleet.

Ik hoor u nu zeggen, maar er blijven nog twee Kamerleden over! Met name die twee, die de mond vol hebben over de zwakste schouders, eerlijk delen, recht en rechtvaardigheid, te weten: Wouter Bos en Jan Marijnissen?! Wat Wouter Bos betreft is hij een academisch geschoold man afkomstig van Shell. Waar dat toe leidt heeft zijn voorganger Wim Kok al bewezen. Tijdens het bewind van Kok als Minister-president en ex-vakbondsman, werd het sociale stelsel al afgebroken sneller dan de VVD ooit eerder is gelukt. Ook Wouter Bos heeft mooie verhalen over de zwakste schouders etc, etc. Hij heeft voorkeur voor oppositie en wenst de Partij van de Arbeid om te vormen, maar tot wat?

Ook hij is volledig geïnformeerd over de ernstige misstanden waarbij de Minister van Justitie van mr. P.H.H. Donner en de Voorzitter van het College van Procureurs-generaal mr. J.L. de Wijkerslooth ter aanranding van de Nederlandse rechtsorde zijn betrokken. Maar ook hij zwijgt daarover tot op heden, terwijl hij dient te spreken. Dat zegt veel, zeer veel over de integerheid van Wouter Bos, meer zelfs dan hij ooit daarover zelf zou kunnen vertellen. Hij is op de hoogte van het feit dat ruim honderdduizend afbeeldingen van minister Donner en PG de Wijkerslooth als Adolf Hitler over de gehele wereld zijn gezonden; en dat Donner als Minister van Justitie daarop in het Dagblad de Telegraaf d.d. 18 oktober 2003 reageerde met de mededeling, dat daarop geen aanklacht zal volgen. Hij is op de hoogte van het feit dat op 26 november in het actualiteiten programma Twee Vandaag op televisie een afbeelding werd getoond van procureur-generaal Johan de Wijkerslooth met een hakenkruis op het hoofd en dat deze daarop reageerde met: "Dat laten wij nu maar zo!".

Wouter Bos is volledig geïnformeerd over het feit dat het OM als wetshandhaver formeel de stelling heeft betrokken, dat het veelvuldig plegen van meineed ter aanranding van een behoorlijk procesgang niet strafrechterlijk diende te worden vervolgd (in het belang van de vakbonden) en dat daartoe zelfs drie bevelen van het Gerechthof tot het strafrechterlijk vervolgen van meineed door de Officier van Justitie werden verduisterd, door deze in strijd met de Formele Wet ter verjaring op te leggen.
Wouter Bos is zelfs op de hoogte van het feit dat het College van Procureurs-generaal, de Minister van Justitie en de Nationale Ombudsman formeel hebben bevestigd, dat het voorgaande heeft plaatsgevonden, maar Wouter Bos zwijgt. Erger nog, als hij bij toeval al winkelend in Amsterdam zijn klokkenluider tegen het lijf loopt, die hem persoonlijk volledig heeft geïnformeerd, vraagt hij zonder blikken of blozen: "Waar ken ik u van?" Dit terwijl hij beloofde te reageren op de informatie die op de cd-rom staat die aan hem persoonlijk is overhandigd. (met de betreffende hitler-foto's van Donner en de Wijkerslooth)

Het is overduidelijk dat de minderbedeelden in onze samenleving ook van de heer Wouter Bos niet veel goeds hebben te verwachten. Ook hij zwijgt ondanks zijn ambtseed, terwijl hij behoort te spreken. Op z'n minst behoort ook hij de Minister van Justitie te vragen, hoe die foto op internet zich verdraagt met de geloofwaardigheid en de waardigheid van diens ambt dat hij Donner en de Wijkerslooth pretenderen te kunnen bekleden? En dat terwijl op grote schaal afbeeldingen van beiden als Adolf Hitler over de gehele wereld worden verzonden en Donner daarop in de media laat weten dat geen aanklacht zal volgen !!

Of de vraag: "Waarom stelt het Openbaar Ministerie zich als wetshandhaver formeel op het standpunt dat het plegen van meineed ter verhindering van een behoorlijke procesgang niet strafrechtelijk dient te worden vervolgd?" Of: "Waarom worden de bevelen van het Gerechtshof tot het strafrechterlijk vervolgen van meineed die tot drie keer toe zijn gegeven niet door de Officier van Justitie opgevolgd?". Zelfs nadat Jhr. mr. J.L. de Wijkerslooth de Weerdesteyn als voorzitter van het College van Procureurs-generaal op de televisie werd getoond met een hakenkruis op zijn hoofd en een hitlersnor verklaarde hij: " Dat laten wij nu maar zo", heeft ook Wouter Bos onder het motto: "Ich habe es nicht gewußst", even als alle andere Tweede Kamerleden gezwegen. Anders gezegd: de huidige machthebbers beschikken over vrijwel absolute macht.

Tijdens de begrotingsdebatten viel Donner zelfs onder de ogen van Wouter Bos en Jan Marijnissen in slaap, zo zeker is hij er van dat hem geen vragen over zijn betrokkenheid bij zaken die het daglicht niet kunnen verdragen zouden worden gesteld. Het juridisch geboefte P.H. Donner is inmiddels druk bezig (en dat zonder enige tegenspraak tot op heden) om de kosten van pro deo rechtsbijstand te verdubbelen. Dit met als rechtsgevolg dat honderdduizenden burgers in strijd met art. 17 van de Grondwet en Internationale Verdragen de weg naar de rechter wordt afgesneden. Daardoor ontstaat totale rechteloosheid voor de allerarmsten binnen onze samenleving, zodat door deurwaarders, incassobureaus en/of soortgelijke aasgieren met de modernste technieken ongestoord op hen kan worden gejaagd, onder de voortdurende bedreiging van ontneming van de eerste levensbehoeften.

De allerbeste toneelspeler uit de Tweede Kamer die zich achter een sociaal gezicht verschuilt, is zonder meer de heer J. Marijnissen die ten laste van zijn kiezers ook zwijgt, terwijl hij behoort te spreken. Hij pretendeert ook de armsten binnen onze samenleving te kunnen vertegenwoordigen. Maar ook hier geldt: luister niet naar mooie woorden, maar kijk naar zijn feitelijk handelen.

Op zijn hompage laat de heer Marijnissen weten, dat hij graag wil weten hoe zijn kiezers denken over zijn werk als politicus. Volgens zijn zeggen is hij altijd daartoe te bereiken, per telefoon, brief of e-mail. Voorts verklaart genoemde toneelspeler zelfs dat hij houdt van mensen die het aandurven hun nek uit te steken, waar zij zich ook moge bevinden in Nederland. Hij zegt daar niet bij dat niet zijn eigen nek wordt bedoeld. Wel doet hij een oproep aan de burgers om ernstige misstanden vooral bij hem te melden, zodat wij die samen kunnen bestrijden, aldus de heer Jan Marijnissen.

Maar nu de heer Marijnissen in de keiharde praktijk.

Aangemoedigd door zoveel mooie woorden, waar de goede wil en integerheid vanaf druipt, meldde zich via e-mail een dakloze bij de SP. Het bleek als snel dat de heer Marijnissen in het geheel niet te bereiken was. Wel kwam er een antwoord terug van de webmaster van de SP die de ernstige misstanden waarover de dakloze de heer Marijnissen wenste te informeren als "spam" bestempelde met de sommatie dat hij het e-mailadressen onmiddellijk uit zijn adressenbestand diende te schrappen, want anders zullen er maatregelen worden getroffen, zo werd er nog duidelijk aan toegevoegd. Toen daarop werd gereageerd, ik zou graag onder het genot van een kopje koffie de heer Marijnissen nader willen informeren over ernstige misstanden bij Justitie, was het antwoord, "Nee stoppen, nu!"

Vervolgens maakte de klokkenluider kenbaar, dat de heer Marijnissen zelf op het internet een oproep had gedaan om vooral bij hem ernstige misstanden te melden, omdat hij die gezamenlijk wenste te bestrijden. Hierop werd gereageerd met: "Discussie gesloten". Dat is dus de SP in de praktijk. Dus nogmaals, geloof nooit de babbels van politici al zijn ze nog zo mooi. Ze blijven altijd net zo betrouwbaar als een junk die moet scoren en daar komt u achter door niet aan te nemen wat zij zeggen, maar in de gaten te houden waar zij feitelijke mee bezig zijn.

Er is geen oppositie meer in de Tweede Kamer, het dagelijks toneelspel dat veelal via de media naar de bevolking wordt uitgezonden. U moet dat zien voor wat het is: toneel en daar zijn ze zo goed in. Met name om hun verontwaardiging over onrecht waarbij sommigen onder hen zelfs beginnen te janken. Maar pas op: het zijn en blijven krokodillentranen, want of het recht van burgers wordt geschonden, dat interesseert ze echt geen moer, waarvan akte!

Het enige juiste antwoord op het voorgaande is: niet meer stemmem. Daarmede zorgt u er voor dat het parlement steeds minder invloed krijgt en u legitimeert niet meer de misdrijven die door de overheid worden gepleegd. Buitenparlementaire acties hebben meer effect, dan iets te verwachten van politici die ziende en horende doof zijn gebleken. Zo kan een achterstandsbuurt besluiten dat de eerste levensbehoeften niet meer straffeloos worden aangetast door gas en licht of te laten sluiten of een woninguitzetting verhinderen. Gebeurt het afsluiten van gas en licht toch en onder dwang van de politie, dan dient het door de technische burgers in die buurt onmiddellijk weer illegaal te worden aangesloten. Als men dat voor wietplantjes kan, dan kan men dat ook voor de medemens in nood.

Natuurlijk wordt dit door de media als spreekbuis van de absolute macht onmiddellijk als crimineel bestempeld, terwijl diezelfde media nauwelijks een woord rept over witteboordencriminaliteit. Het asociale beleid van de overheid met afbraak van het sociale stelsel en de rechtszekerheid, maakt diezelfde overheid aansprakelijk voor het feit dat honderdduizenden burgers aan de bedelstaf geraken. Zij zijn als geen ander belazerd door welbespraakte politici. Zij moeten hun welzijn en dat van hun kinderen zelf verdedigen, desnoods middels burgerlijke ongehoorzaamheid onder het motto: Majesteit, een deurwaarder, een incassobureau of soortgelijke aasgieren in onze wijk, dat geeft gezeik!

Ik heb gezegd,

K.H de Werd