Liesbeth Spies

De interesse voor de politiek is mij niet met de paplepel ingegoten. Toch ben ik toen ik 17 was lid geworden van het CDJA. Ik leef vanuit de overtuiging dat je moet proberen een bijdrage te leveren aan de samenleving waar je onderdeel van bent. De politiek is dan natuurlijk bij uitstek de plaats waarin je kunt proberen direct die bijdrage te leveren. De keuze voor het CDA was een bijna vanzelfsprekende. Voor mij is de inspiratie vanuit de bijbel, vertaald in vier uitgangspunten, de basis waar ik mij bij thuis voel en die inspireren voor de politieke keuzes die dagelijks gemaakt moeten worden.

Wat ik heel erg graag wil, is een bijdrage leveren aan een samenleving waarin de onverschilligheid plaats maakt voor betrokkenheid. Mijn ideaal is een samenleving waarin mensen weten wat er bij de ander omgaat, waarin mensen elkaar willen begrijpen en naar elkaar omzien. Een samenleving waarin iedereen zijn of haar steentje bijdraagt om de eigen straat of wijk een plek te laten zijn waar je je thuis voelt. Dat klinkt misschien allemaal nogal abstract en ver weg maar dat is het zeker niet. Wat mij daarnaast enorm bezig houdt is de vraag hoe het toch kan dat het vertrouwen in de politiek niet zo groot is als het zou moeten zijn. Ik zie om mij heen stuk voor stuk collega’s die zich enorm inspannen om hun idealen, hoe verschillend die ook kunnen zijn, dichterbij te brengen. Hoe kan het dan toch zijn dat die 150 hardwerkende en geïnspireerde individuen als collectief zo slecht presteren in de ogen van de Nederlandse bevolking?

Binnen de CDA-fractie houdt ik mij met alles bezig wat binnenlandse zaken en bestuurlijke vernieuwing betreft en mag ik mij ook bezig houden met alles wat met duurzaamheid te maken heeft. Een directe link met het uitgangspunt van rentmeesterschap dat binnen het CDA sinds jaar en dag een belangrijke plaats heeft. Het is voor mij een groot voorrecht dat wij in Alphen aan den Rijn wonen en ik elke ochtend eerst onze twee dochters naar school breng. Op het schoolplein krijg ik geregeld de boodschappen voor de rest van de dag mee. Bovendien helpt ‘dat schoolplein’ enorm in het in contact blijven met de echte wereld die echt anders is dan de wereld van het Binnenhof. Het is bovendien ook heel heilzaam om het werk in de Kamer te blijven relativeren door elke dag weer gewoon ook moeder thuis te zijn en ervoor te zorgen zorgen dat de gymspullen meegaan en broodtrommeltjes gevuld worden.

Het is een voorrecht om volksvertegenwoordiger te mogen zijn en op tal van plaatsen werkbezoeken te kunnen brengen. Ik vind dat een heel belangrijk onderdeel van het werk. Dingen met eigen ogen zien en horen werkt veel beter dan dikke stapels papier door worstelen. Tijdens veel van die bezoeken blijkt ook dat mensen vaak heel trots zijn op het werk dat ze doen. Daar krijg ik een enorme hoeveelheid inspiratie uit en dat geeft energie voor het werk in de Tweede Kamer!