Kees Vendrik

Begin jaren ’80 begon ik aan mijn studie politicologie in Nijmegen. In het decennium daarvoor was op de universiteiten de democratisering ingezet, maar toen ik begon was de tijd van de grote idealen voorbij. De vorige generatie studenten had helemaal niets van hun vernieuwingsdrang doorgegeven, waardoor er zelfs bij de faculteit sociale wetenschappen een kille en apolitieke sfeer ontstond. Maar dat betekent niet dat studenten niet maatschappelijk betrokken waren. Thema’s als het milieu, kernenergie en nucleaire oorlog leefden veel breder dan in de jaren zestig. Zelf ben ik na mijn studie politicologie als medewerker van de PSP-fractie gaan werken. Zo ben ik in GroenLinks gerold.

Mijn belangrijkste taak is steeds weer te laten zien dat onze grote ecologische en sociale ambities ook haalbaar en betaalbaar zijn. Politiek doet er toe. Ik deel met velen de hartstocht en motivatie om de hoop op een andere, betere wereld levend te houden. Die ontstaat natuurlijk niet bij geld alleen, al vinden veel maatschappelijke problemen hun oorsprong in onrechtvaardige economische verhoudingen.

Elke tijd vraagt andere antwoorden op maatschappelijke problemen. Het is niet goed om te blijven hangen in systemen en oplossingen van vroeger, die werken vandaag de dag niet altijd meer. Ik vind het belangrijk om moderne antwoorden te bedenken op uitsluiting en tweedeling. Maar ook milieu-problemen moet je aanpakken met slimme systemen. Voor mij is het een uitdaging om te bewijzen dat je die problemen op een betaalbare manier kunt oplossen, zonder dat alles stil komt te liggen. En laten we wel wezen, het is een grote schanmde dat er nog steeds miljoenen mensen ter wereld omkomen van de honger.