Joël Voordewind

Mijn naam is Joel Voordewind en ik ben sinds november 2006 Kamerlid voor de ChristenUnie. Ik vind het Kamerlidmaatschap heel bijzonder. Je bent gekozen om voor het land ‘het goede te zoeken’ oftewel hoe we het beste met elkaar en met de natuur kunnen omgaan, niet alleen in Nederland, maar ook internationaal.

Daar zitten ook schaduwkanten aan. Je moet 24 uur per dag beschikbaar zijn. Dat wordt dus passen en meten thuis met mijn gezin. Maar mijn vrouw leeft erg mee met mijn werk en ik ook met het hare.

Ik ben na mijn studie meteen gaan werken in de politiek. Jan Pronk, voormalig minister van Ontwikkelingssamenwerking, was een groot voorbeeld voor mij. Vooral zijn persoonlijke betrokkenheid en gedrevenheid in zijn strijd tegen het onrecht in de wereld. Na enkele jaren vond ik dat ik te weinig maatschappelijke ervaring had om door te gaan. Ik ben toen voor een hulporganisatie gaan werken als noodhulpcoördinator en heb in die functie veel gezien van de honger en oorlogen in de wereld. Als noodhulpcoördinator was ik verantwoordelijk voor de fondswerving bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, de EU en VN. Samen met mijn vrouw heb ik ook in Brazilië gewerkt met straatkinderen en net na de eerste golfoorlog in Irak. Voor mij zijn ontwikkelingssamenwerking en de verdeling van arm en rijk in de wereld belangrijke drijfveren om de politiek in te gaan. Maar ook in het rijke Nederland is er armoede, emotionele armoede. Eén op de acht jongeren hebben hulp nodig. Doodsoorzaak nummer twee onder jongeren is zelfmoord! Dat mogen we toch niet zomaar accepteren. Daarom wil ik me inzetten voor betere jeugdzorg. 

Mijn andere voorbeelden zijn Charles Colson, de rechterhand van oud-president Nixon van de Verenigde Staten, en Jimmy Carter, oud-president van de verenigde Staten. Zij hebben hun christelijk geloof in verschillende boeken praktisch weten om te zetten in christelijk-sociale politieke visies.