DE OPPOSITIE

De Oppositie valt onder de juridisch-politieke verantwoordelijkheid van K.H. de Werd

Home :: Oppositie :: Audio/Video :: Klokkenluiders :: Juridische zwendel :: Bijzondere Rechtspleging :: Verzet
Politiek :: Tableau de la Troupe :: Voer voor juristen :: Links :: Laatste nieuws :: Most Wanted :: Contact

Amsterdam, februari 2007 

Geachte medeburgers,

De Oppositie is een nieuwe partij i.o. "Alweer een partij net zo onbetrouwbaar als alle andere. Wat maakt het toch uit of je door de hond of de kat gebeten wordt?" Dat veronderstelt u ongetwijfeld en, gelet op het huidige politieke toneel, volkomen terecht.

Echter, dit keer vergist u zich. De oprichter heeft een kwart eeuw ervaring en is volstrekt integer en specialist op het gebied van de zeer ernstige leemtes in de Formele Wet. Met name het misbruiken daarvan door lieden die voor volksverlakkerij een ambtseed hebben afgelegd; uitsluitend ter bevrediging van eigen welzijn en/of strikt persoonlijk en/of partijpolitieke belang. Zodoende wordt het algemeen belang daaraan vaak opgeofferd met als rechtsgevolg, dat u vrijwel wekelijks in de media kunt vernemen dat onze medeburgers, compleet met hun hele gezin, via misbruik van ondeugdelijke wetgeving die niet bij toeval in de Formele Wet is terechtgekomen, maatschappelijk, financieel en psychisch te gronde worden gericht; zo ernstig dat dit gewelddaden tegen de menselijkheid zijn.

Als voorzitter van de Vereniging Recht op Recht, een vereniging die zich ten doel stelt te komen tot rechtspraak zonder aanzien des persoons en/of maatschappelijke afkomst, heb ik vele in en in trieste gevallen van zeer nabij meegemaakt. Ik kon als zodanig weinig meer doen dan bijstaan en adviseren. Concrete directe juridische hulpverlening bleek in de praktijk volstrekt onmogelijk, omdat dit als onneembare barrière afstuitte op de zeer ernstige leemtes in de Formele Wet, die louche, vooral commerciële advocaten de mogelijkheid biedt, hun cliënten ongelimiteerd legaal te kunnen beroven. Dit zeker gelet op de belangenverstrengeling bij de Rechterlijke Macht en hun malafide contacten daaruit voortvloeiend achter de schermen. Dat heeft voor de uitverkoren slachtoffers (meestal niet onbemiddeld) voordat zo'n "rechtsbijstandverlener" hun weg heeft gekruist, totale rechteloosheid ten gevolge. Als initiator van De Oppositie heb ik hier een kwarteeuw ervaring mee en die ervaring wens ik te gebruiken ten behoeve van de rechtszekerheid van alle ingezetenen op Nederlands grondgebied, dit zonder aanzien des persoons en/of maatschappelijke afkomst.

Ik kan dat niet alleen, ik heb daarbij uw hulp nodig, vandaar de oprichting van deze politieke partij die er toe dient voldoende macht en invloed te vergaren, zodat onze doelstellingen door de huidige machthebbers serieus dienen te worden genomen. Vandaar dat ik u in uw eigenbelang en de toekomst van de volgende generaties, c.q. onze kinderen, dringend doch beleefd verzoek zo snel mogelijk lid te worden van de partij De Oppositie i.o.

Dit is dringend noodzakelijk, omdat uit de ondeugdelijke wetgeving juridische monsters werden gebaard die zich ter bevrediging van hun financiële onbegrensde vraatzucht vergrijpen aan de burgerlijke rechten, zoals bij wet en internationale verdragen aan alle ingezetenen op Nederlands grondgebied toegekend. Er daarbij vanuit gaande dat gelet op hun ten onrechte verworven maatschappelijke positie en de zeer ernstige leemtes in de Formele Wet, hun pakkans vrijwel nihil zal zijn. Ik waak er persoonlijk over en mijn medebestuurders over mij, dat de integerheid binnen ons bestuur op geen enkele wijze wordt geschonden. Wie zich daaraan waagt, vliegt er zonder enig pardon onmiddellijk uit. Daarvoor sta ik met mij hand op het hart garant, omdat ik van zeer nabij heb meegemaakt hoe ernstig de gevolgen van corruptie voor onze samenleving kan zijn. Met name voor de individuele burger die daardoor wordt getroffen.

Verder staat het gehele bestuur er voor garant dat uitsluitend bekwame, integere mensen daarin functioneren, die allen in de bikkelharde praktijk hun sporen ten behoeve van Vrouwe Justitia ruimschoots hebben verdiend. Als geen ander weten zij waarmee zij bezig zijn, uitsluitend ten dienste van Vrouwe Justitia op het moment dat zij plaatsnemen in het bestuur van De Oppositie (i.o., ®). Het betreft een voorlopig bestuur dat als eerste taak heeft de oprichtingsvergadering van de Partij voor te bereiden, zodat de leden tijdens die vergadering hen stemrecht kunnen gebruiken om kenbaar te maken of zij al dan niet akkoord gaan met het zittende bestuur.

Onmiddellijk na de formele oprichting heeft De Oppositie (i.o., ®). de hiernavolgende prioriteiten die ongetwijfeld vuurwerk in de Tweede Kamer zullen opleveren, daar het hier de bestrijding betreft van ondeugdelijke Formele Wetgeving, waartoe het algemeen belang werd opgeofferd, ter verkrijging van absolute, vrijwel ongecontroleerde macht die men echt niet vrijwillig uit handen wenst te geven. Vandaar dat de naam De Oppositie (i.o.) onze politieke activiteiten ten gunste van het algemeen belang zal sieren. Onmiddellijk na de formele oprichting zal de hoogste prioriteit worden gegeven aan de hiernavolgende punten, die allen wezenlijk zijn om de democratische rechtstaat (voorzover nog aanwezig) optimaal te laten functioneren.

  1. Verbieden van bijbanen voor leden die deel uitmaken van de Rechterlijke Macht

    2. Toelichting

    Er zijn rechters met een tiental bijbanen. Als Drogredenen wordt daartoe aangevoerd dat zij op deze wijze beter contact kunnen houden met de samenleving. Dit is pure onzin, want tijdens hun ambtshalve functioneren dient zich die samenleving veelal de onderkant daarvan bij hen ter berechting aan. Rechters met een tiental bijbanen zijn geen uitzondering. De belangenverstrengeling die hieruit voortvloeit en/of kan voortvloeien is bepaald niet bevorderlijk voor zijn of haar onafhankelijkheid. Dat begrijpt ieder weldenkend mens, dus dat behoeft geen nadere toelichting. Verder zijn dit soort rechters, die je maar beter niet als rechter kunt tegenkomen, veelal meer met hun bijbanen bezig dan met de rechtspraktijk op zich. Dit met als rechtstreeks gevolg het uitspreken van ernstige gerechtelijke dwalingen, woordoor de rechtspleging op zich onnodig wordt belast en het vertrouwen, die de burger in de rechtspleging zou moeten kunnen hebben, ernstig ondermijnd.

  2. Schadeplicht van rechtswege van de overheid, bij al dan niet bewust dwalende rechters

    3. Toelichting

    Weliswaar kan men als benadeelde daartegen veelal in beroep. Maar het duurt jaren voordat de dwaling wordt hersteld en dat is voldoende tijd voor de benadeelde om te moeten ervaren dat hij daaraan met zijn gezin maatschappelijk, financieel en psychisch ten onder gaat. Nog daargelaten de vraag of die dwaling ooit wordt hersteld vanwege belangenverstrengeling en/of vanwege het feit dat de juridische tegenpartij van de benadeelde met de uitgesproken dwaling zo gelukkig is, dat hij tegen herstel daarvan zich met al de hem ten dienste staande juridische middelen zal verzetten. Het is dan ook niet meer dan billijk dat de overheid de rekening betaalt van dwalende rechters, op het moment dat hun ondeugdelijke beslissing door de hogere rechter wordt vernietigd. Immers, de individuele burger behoort niet verantwoordelijk te worden gesteld voor het al dan niet goed en/of integer functioneren van de uitvoerende organen van de overheid. Integendeel, dat komt blijkens de Formele Wet en internationale verdragen geheel voor rekening van de Staat der Nederlanden. De Oppositie (i.o., ®), wenst dan ook dat expliciet in de Formele Wet wordt vastgelegd, dat bij vernietiging van een juridisch ondeugdelijke beslissing en vooruitlopend op de werkelijke omvang van de schade, door de rechter die de ondeugdelijke beslissing heeft vernietigd wordt uitgesproken dat 30 % van de hoofdsom die werd geeist als voorschot ter griffier onmiddellijk wordt uitbetaald. Dit is noodzakelijk omdat het vaak voorkomt dat financieel niet ombemiddelde tegenpartij zal trachten de financieel minder draagkrachtige partij kapot te procederen.

  3. Het geheel verwijderen van de Advocatenwet uit de Formele Wetgeving, daar deze "Wet" in strijd met het algemeen belang, de grondwet en internationale verdragen tot stand werd gebracht door de politieke stromannen van de Advocatuur, zodat genoemde beroepsgroep op legale wijze hun "cliënten" kunnen beroven indien zij dat wensen.

    4. Toelichting

    Blijkens art. 133 Rv is de rechtzoekende verplicht tot procureurstelling bij Rechtbank, Gerechtshof en Hoge Raad der Nederlanden. Zelfs bij het strafrecht is die verplichting aanwezig indien de verdachte niet zelf bij gebrek aan wetenschap zijn verweer kan voeren. Met name die verplichting zonder enige resultaatgarantie en/of goede trouw, dit alles afgedekt door uitermate dubieus samengestelde tuchtcolleges ten nadele van het weerloze slachtoffer van advocaten te kwader trouw. Weg met deze wet waaraan de stank van een beerput kleeft.

  4. Afschaffen van tuchtrechterlijke colleges

    5. Toelichting

    Dergelijke colleges hebben altijd een uitermate dubieuze samenstelling, waarbij vakgenoten oordelen over vakgenoten. Met rechtspraak heeft het vrijwel niets van doen. Afschaffen dus. Wanneer een advocaat of medicus de fout in gaat, dan heeft hij zich zoals ieder ander voor de beroepsrechter te verantwoorden. Basta!

  5. Het verwijderen uit de Formele Wet van de verplichte procesvertegenwoordiging, dus het schrappen van art. 133 Rv en alle aanverwante artikelen die daarmede samenhangen

    6. Toelichting

    De verplichte procesvertegenwoordiging zorgt ervoor dat minderbegaafde advocaten zich niet naar de bijstand behoeven te begeven. Immers, de burgers zijn verplicht om zich tot hem te wenden, en zonder dat hij/zij resultaatverplichting heeft en zonder enige garantie over zijn/haar goede trouw. Anders gezegd: de rechtzoekende wordt aan zo'n advocaat gekoppeld en krijgt daarmede veelal een groter probleem erbij dan zijn juridisch probleem op zich. Daarmee wordt hij ook nog volkomen afhankelijk gemaakt van de 'privé-omstandigheden van de wettelijk opgedrongen advocaat! Bijvoorbeeld: zijn vrouw moet bevallen, zijn kinderen zijn ziek, hij is op vakantie, of moet een wrat van zijn penis laten verwijderen, noem maar op. Als rechtzoekende mag u daar allemaal van meegenieten en dat geheel ongevraagd. Daarbij komt nog of zijn kortetermijngeheugen wel in orde is.

    In de praktijk blijkt dat nogal eens wordt vergeten, tot vreugde van uw juridische tegenpartij, aan de formele vereisten te voldoen en dat hij nauwelijks tijd voor u heeft, omdat er nog een paar duizend dossiers bij hem op kantoor liggen opgestapeld om daaruit een riant inkomen te kunnen vergaren. Nog daargelaten de vraag hoe zich dat verdraagt met de mondigheid van de burgers en de vrijheid van meningsuiting, die als het ware onder curatele worden gesteld van een veelal onbekwame advocaat, terwijl zij niet vallen onder art 14 van de krankzinnigenwet.

    Ik wijs er daarbij zeer nadrukkelijk op dat de Deken van de Nederlandse Orde van Advocaten tijdens zijn jaarrede te Alkmaar voor honderden miljoenen aan overheidssubsidie heeft gepleit. Met name om de minderbegaafde advocatuur het vak te leren. "Sinds u mijn juridische belangen behartigt, heb ik nog nooit zoveel juridische problemen gehad", aldus een veelvuldig geuite klacht van de diep teleurgestelde cliënt tegen zijn advocaat.
    Weg ermee! Er is werkelijk geen enkele gegronde reden aan te voeren om een burger verplicht aan een advocaat te koppelen en daarmede zijn juridische kennis ervaring en/of mondigheid te frustreren. Daarbij komt nog dat bij overdracht van kennis altijd informatie verloren gaat. Professor Rutgers vraagt zich in zijn proefschrift de "Verplichte Procesvertegenwoordiging" af, of het nog wel te verantwoorden is, gelet op de toegenomen scholing en mondigheid van burgers dat dezen ten behoeve van het inkomen van de advocaat via de verplichte procesvertegenwoordiging onder curatele worden gesteld, c.q. onmondig en handelingsonbekwaam worden gemaakt. Welnu, het standpunt van De Oppositie (i.o., ®) is duidelijk, weg met die verplichte procesvertegenwoordiging, zeker vanwege het feit dat die wordt gebruikt om de weg naar de rechter volledig af te sluiten.

    Door op ondeugdelijke juridische gronden, ondanks art 133 Rv., de wettelijk vereiste rechtsbijstand botweg te weigeren wordt zodoende door een minderbegaafde advocaat plaatsgenomen op de stoel van de Zittende Magistratuur. Hierbij komt nog dat het de Staat honderden miljoenen zou besparen indien de art. 133 Rv in het algemeen belang uit de Formele Wet wordt geschrapt. Immers, de burgers kunnen in dat geval zelf de wettelijk formele handelingen verrichten en hun eigen zaak bepleiten, wat hen (zoals mij in mijn praktijk is gebleken) veelal beter afgaat dan de gemiddelde advocaat.

  6. Afschaffing eigen bijdrage bij vrijwillige rechtsbijstand

    7. Toelichting

    De Oppositie (i.o., ®) is tegen de verplichte procesvertegenwoordiging, dat moge wel duidelijk zijn. Wij zijn net zo'n groot tegenstander als de advocatuur voorstander daarvan. Dat is begrijpelijk, want die denken het eerst aan hun eigen portemonnee. Hun belang is dan ook de affaire zo lang mogelijk slepende te houden, door van een juridisch eevoudig probleem een zeer ingewikkeld probleem te maken, want u met uw conflictsituatie waarin u terecht bent gekomen, bepaalt hun inkomen. Het voorgaande neemt niet weg dat alle burgers geheel vrijwillig een advocaat moeten kunnen nemen indien zij dat wenselijk achten en deze verplicht is in dat geval zijn diensten te verlenen, want dat is inherent aan het beroep. De eigen bijdrage dient in z'n geheel te worden afgeschaft, want het is in strijd met art. 17 van de Grondwet en internationale verdragen, dat op welk een wijze dan ook de gang naar de rechter wordt afgesloten. De eigen bijdrage is ingevoerd met vijftig gulden. De advocatuur demonstreerde toen al daarom in toga aan op straat, omdat zij vreesden een vaste bron van inkomsten te verliezen. Thans is de eigen bijdrage zo hoog opgelopen, dat honderdduizenden mensen niet meer in staat zijn die eigen bijdrage te betalen; en dat is een aanfluitng voor het gehele rechtssysteem.

  7. Griffiekosten moeten worden afgeschaft

    8. Toelichting

    Daarbij komen ook nog de griffiekosten die wat ons betreft eveneens mogen worden afgeschaft. Zodat de toegang tot de rechter ook weer voor de financieel minder draagkrachtigen toegankelijk wordt. Dit alles kan ruimschoots worden gefinancierd uit de opbrengst van het afschaffen van de verplichte procesvertegenwoordiging. Zelfs indien niet het geval, dan is dat geen enkel probleem, immers, blijkens de Grondwet en de internationale verdragen door de Staat der Nederlanden geratificeerd is zij gehouden er voor te zorgen dat elke ingezetene op haar grondgebied toegang heeft en houdt tot de rechter. Zij dient daartoe haar nationale wetgeving zodanig aan te passen. De Oppositie (i.o., ®) werkt daar uiteraard gaarne aan mee om dat financieel mogelijk te maken. Anders gezegd: de tekorten wat dat betreft komen gewoon voor rekening van de Staat, dan maar een straaljagertje minder, het is niet anders.

  8. Afschaffen van het fenomeen Rechter/Raadsheer-plaatsvervanger

    9. Toelichting

    Er zijn advocatenkantoren waar zich zelfs een tiental, ja zelfs een vijftiental rechter/raadsheer-plaatsvervangers bevinden. Dat zijn gewone advocaten die voor rechtertje spelen als ze bij gebrek aan cliënten ondanks de verplichte procesvertegenwoordiging (de spoeling is dun geworden) nog wat tijd over hebben om via die weg hun status en inkomen nog wat op te vijzelen. De enorme belangenverstrengeling uit het voorgaande voortvloeiende heeft talrijke slachtoffers gemaakt en is zo ernstig dat daarmede al lang geleden Vrouwe Justitia om zeep werd gebracht. Afschaffen dus, zo snel als mogelijk!

  9. Het registreren van klachten

    10. Toelichting

    Het registreren van klachten over ambthalve falen van Zittende en Staande Magistratuur, blijft achterwege onder het motto: "Wat niet op papier staat, is formeel niet aanwezig". Met name klachten die worden geboren, anders dan uit hoofde van ziekte of gebreken (te weten ernstig handelen en/of nalaten ex. Art. ll lid c juncto 12 Ro, waarop de Formele Wetgever ter bescherming van de Nederlandse rechtsorde tegen kwaadwillige juristen het onmiddellijk oneervol ontslag bij de Rechterlijke Macht heeft gesteld), dienen door de griffier de Hoge Raad der Nederlanden formeel te worden geregistreerd. Daarbij moet de Formele Wetgeving zodanig worden aangepast, dat de benadeelde burger persoonlijk zijn klacht, dus rechtstreeks, kan deponeren en die klacht dient met voorrang afgehandeld te worden via een speciale zitting voor de Hoge Raad der Nederlanden. En dit dan uiterlijk binnen een halfjaar waarop de klacht bij de Hoge Raad is ingediend.

  10. Het afschaffen van ambtseden

    11. Toelichting

    Ambtseden worden veelal afgelegd ter volksverlakkerij. Het biedt, zo heeft de praktijk meer dan voldoende uitgewezen, geen enkele garantie voor de betrouwbaarheid. Integendeel, veelal wordt het als dekmantel gebruikt door malafide juristen en politici om de schijn van integerheid die al lang niet meer aanwezig is hoog te houden. Dus weg met die flauwekul.

  11. Het gevangeniswezen

    12. Toelichting

    De Oppositie (i.o., ®) is een zeer groot voorstander van drie gedetineerden in één cel; uitsluitend voorzover het lieden betreft die het algemeen belang ter bevrediging van strikt persoonlijke en/of partij-politiek belang hebben opgeofferd en daarmede hebben weten te bereiken dat onze medeburgers door malafide figuren maatschappelijk, financieel en psychisch compleet de vernieling in zijn geholpen, zonder dat daartegenover als gevolg van hun geknoei in Formele Wet de wettelijke mogelijkheden bestaan waarmee slachtoffers zich tegen het voorgaande subsociale en onwettige gedrag teweer kunnen stellen.

  12. Herstructurering van het gevangeniswezen

    13. Toelichting

    Blijkens de inhoudelijke strekking van het Wetboek van Strafrecht zijn vrijwel alle delicten afkoopbaar middels een schikking met de Officier van Justitie. De praktijk heeft dan ook uitgewezen dat welgestelde soms bekende Nederlanders daar dankbaar gebruik van maken. Vervolgens laat men aan een ieder die het maar wenst te horen via de media weten dat er meer gedetineerden moeten komen in één cel. De Oppositie (i.o.) heeft daar geen bezwaar tegen voorzover dat geheel vrijwillig gebeurt en de veiligheid van het gevangenispersoneel daarbij niet in gevaar wordt gebracht.

    In tegenstelling tot alle andere politieke partijen erkent De Oppositie (i.o., ®) formeel het causale verband tussen armoede en criminaliteit. Alleen daarom al geen twee gedetineerden of meer in één cel, tenzij geheel vrijwillig. De Ministers van Justitie en van Binnenlandse zaken die vanwege hun vrijwel absolute ongecontroleerde macht geen celruimte hebben te vrezen, denken daar anders over en bespelen de bevolking met hun publiekelijk gelanceerde leuzen, tot twee of zelfs meer gedetineerden in één cel. Hoezeer deze zogenaamde studeerkamergeleerden buiten de feitelijke werkelijkheid leven moge blijken uit het feit, dat ruim twintig jaar geleden al drie gedetineerden in één cel vertoefden.

    Het zijn geen mensen die de onderkant van de samenleving kennen en ook niet bereid zijn die te leren kennen. Hun bemoeienis met het gevangeniswezen zal slechts schade kunnen opleveren voor dat gevangeniswezen en daarmede voor het algemeen belang. Daarbij komt nog dat voor meer dan 90% de gedetineerden worden gevormd door burgers uit de lagere sociaal/economische klasse, verslaafden, analfabeten, psychiatrische patiënten en slechtbehuisden, die vaak nauwelijks voldoende zijn geschoold om als waardevol burger deel te kunnen nemen aan onze samenleving. Het gevangeniswezen dient zo te worden geherstructureerd, dat daarmee de samenleving buiten de gevangenissen zo goed mogelijk wordt nagebootst in al zijn facetten; waarbij geen enkele gevangeniscel meer wordt gebouwd alvorens het gevangeniswezen een afspiegeling vormt van de samenleving. D.w.z. dat er meer prioriteit dient te worden gegeven aan intellectueel arglistig bedrog.

  13. Preventieve bestrijding van criminaliteit

    14. Toelichting

    De Oppositie (i.o., ®) is een groot voorstander van preventieve criminaliteitsbestrijding. Dat wil zeggen, dat veel geld dient te worden gestoken in renovatie van achterstandswijken en onderwijs. Dat wil eveneens zeggen dat onze allochtone medebewoners indien zij éénmaal een verblijfsvergunning hebben verkregen, exact dezelfde rechten behoren te hebben als alle andere burgers op Nederlands grondgebied. Daarbij is positieve discriminatie om welke reden dan ook uit den boze, omdat dit slechts zal leiden tot haat tussen de verschillende bevolkingsgroepen. De overheid dient voor de kansarmen binnen onze samenleving, ongeacht geloof, maatschappelijke afkomst voldoende voorzieningen te treffen dat zij zich op elk gebied kunnen ontplooien tot volwaardige medeburgers met uitzicht op de toekomst.

  14. De status van het politiekorps

    15. Toelichting

    Het politiekorps heeft een ernstig verleden, waarbij vrijwel de gehele top werd veroordeeld tot 30 jaar gevangenisstraf wegens het plegen van gewelddaden tegen de menselijkheid. Dat resulteerde uiteindelijk in het feit dat kon worden geprofiteerd van het naoorlogse gratiebeleid, waarbij de kleur van het politie uniform van zwart in blauw werd veranderd om de bevolking te helpen het verdriet te vergeten. De vos verliest niet zijn streken is een bekend gezegde. Het is dus goed om er op te letten dat die geschiedenis zich niet meer herhaalt. De Openbare Aanklager bij de bijzondere rechtspleging heeft kort voor zijn overlijden er voor gewaarschuwd dat het naoorlogs gratiebeleid een toekomstig gevaar vormt voor de Nederlandse bevolking. Met name omdat sindsdien er structureel nauwelijks iets is gewijzigd, waaruit voortvloeit het risico dat De roetzwarte rechtsgeschiedenis van de Staat der Nederlanden zich herhaalt. Het politieapparaat treedt weer steeds meer op de voorgrond, waarbij vaak door deze wetshandhavers niet wordt gefunctioneerd overeenkomstig de bedoelingen van de Formele Wet. In dit geval het Wetboek van Strafvordering, en dat nu is voor De Oppositie (i.o.) onaanvaardbaar, omdat hier gevaren aan kleven voor de gehele Nederlandse samenleving. Het politieapparaat dient te functioneren binnen het kader van het Wetboek van Strafvordering

    Voorzover men daartoe nog niet in staat is wordt het politiekorps niet verder uitgebreid. Er zijn nog steeds jaarlijks honderden klachten over onrechtmatig, onbeschoft politieoptreden, waarbij het al lang geen uitzondering is dat de rechter niet blindelings op hun ambtsedige verklaringen kan vertrouwen. De Oppositie (i.o., ®) is en blijft van mening dat de scheiding der machten niet behoort te worden aangetast middels het overeenkomen van prestatiecontracten. Het betreft hier ambtenaren in loondienst bij de overheid en die dienen zich als zodanig te gedragen, zoals een goed werknemer betaamt. Dit alles uiteraard met inachtneming van goed fatsoen jegens het bevoegde gezag en de burger, vrij van drugs en uitsluitend binnen het kader van de Formele Wet; dus volstrekt integer. Dit alles op straffe van ontslag.

  15. Grondwetswijziging

    16. Toelichting

    Art. 120 van de Grondwet dient te worden gewijzigd als volgt. Formele Wetgeving in strijd met de Grondwet en internationale verdragen tot stand gebracht, zijn van rechtswege nietig. Lid 2. Voorts toetst de rechter, op straffe van nietigheid van de procedure op verzoek en/of ambtshalve de Formele Wet in bovenvermelde zin. Het wijzigen van de Grondwet op voorgaande wijze, heeft een enorm rechtsgevolg. Men zou het kunnen vergelijken met de Franse Revolutie, maar dan zonder bloedvergieten. Immers: alle onbetrouwbare wetgeving, tot stand gekomen omdat het algemeen belang terzijde werd geschoven voor strikt persoonlijk en/of partij-politiek belang, vervalt onmiddellijk van rechtswege. Met als gevolg dat er een enorme dereguleringsgolf zal ontstaan, waarbij de ondeugdelijke wetgeving verdwijnt en waardoor de weerbaarheid van de burger jegens malafide individuen zodanig zal toenemen, dat hij zich uit zijn juridische holocaust kan bevrijden. Maar ook de slagkracht van de Rechterlijke Macht zal hierdoor in belangrijke mate toenemen. want: het verlammend effect van misbruik van ondeugdelijke wetgeving wordt vrijwel tot nihil teruggebracht. En in tegenstelling tot voorheen kan één der procespartijen de rechter verzoeken de Formele Wet aan de Grondwet en internationale verdragen te toetsten. Indien niet gevraagd, is hij daartoe zelfs van rechtswege verplicht. Een betere controle op het functioneren van de Formele Wetgever is nauwelijks denkbaar!

  16. Alle vergaderingen van de Tweede Kamer moeten te volgen zijn op het internet

    17. Toelichting

    De journalistieke controle op de gang van zaken in de Tweede Kamer schiet te kort, omdat de journalisten samen met de Tweede Kamerleden kunnen bepalen of er wat wordt uitgezonden, wat er wordt uitgezonden en wanneer. Derhalve uitzending op het internet van alle zittingen die worden gehouden niet één uitgezonderd.

  17. Opheffing van de Eerste Kamer

    18. Toelichting

    Ter volksverlakkerij verdedigen politici het bestaansrecht van de Eerste Kamer door de jaren heen met het ondeugdelijk argument dat het een goede zaak zou zijn indien wat oudere ervaren politici de aangenomen wetgeving nog eens als vangnet tegen ondeugdelijke wetgeving zouden bestuderen. Onzin als dat zo was, waar komt dan al die ondeugdelijke wetgeving vandaan? Hebben zij die bij toeval over het hoofd gezien? Vergeet het maar in de Eerste Kamer spelen vrijwel de zelfde partij-politieke overwegingen als in de Tweede Kamer en dat wil zeggen, dat ook in de Eerste Kamer het aqlgemeen belang veelvuldig wordt opgeofferd aan strikt persoonlijk en/of partij politiek belang. En daarmede is door de Eerste Kamerleden zelf, ruimschoots bewezen, dat zij geen enkel bestaansrecht heeft. Nog daargelaten dat het ondemocratische is indien een wet door 75 Eerste Kamerleden wordt verworpen die door 150 Tweede Kamerleden werd aangenomen. Wie denken zij wel dat zij zijn?! Op heffen dus die bejaardenclub, zo snel mogelijk en de besparingen daaruit voortvloeiende doorsluizen naar onderwijs en volksgezondheid.

  18. Feitelijke beslissingen

    19. Toelichting

    Gelet op de veel ondeugdelijke feitelijke beslissingen, die door malafide leden bij de Zittende Magistratuur worden gehanteerd om voor de benadeelde de weg naar de Hoger Raad der Nederlanden af te sluiten, (het komt voor zelfs voor dat er in één Arrest van het Gerechtshof zes ondeugdelijke feitelijke beslissingen daartoe werden aangetroffen,) dient alleen de Hoge Raad der Nederlanden in laatste instantie te beslissen. Dat wil zeggen dat de Hoge Raad. De gehele procedure, voor het Gerechtshof gevoerd op verzoek van één de partijen de beslissingen en motiveringen op rechtmatigheid heeft te toetsen. De Rechtbanken en de Gerechthoven zelf hebben daartoe de dringende noodzaak bewezen.

  19. Onbekwaamheid als gevolg van ziekte of gebreken

    20. Toelichting

    In tegenstelling tot thans het geval, dienen juristen die deel uit maken van de Rechterlijke Macht, vanaf hun zestigste levens jaar, jaarlijks op hun lichamelijk en geestelijk welzijn te worden gecheckt. In de praktijk is de noodzaak hiertoe herhaalde malen gebleken, waaruit evenzeer moge blijken dat het zelfreinigend vermogen bij de Rechterlijke Macht vrijwel nihil moet worden geacht. Met als rechtsgevolg, dat er in dat geval meestal ambtshalve wordt gefunctioneerd ver beneden het wettelijk vereiste niveau. Dit als gevolg van de ziekte van Alzheimer en/of andere levensbedreigende ziekten. Deze gang van zaken is ronduit een aanfluiting voor de gehele rechtspleging. Dus invoeren zo snel mogelijk de jaarlijkse keuring op lichamelijk en geestelijk welzijn vanaf het zestigste levensjaar voor leden bij de Zittende en Staande Magistratuur.

  20. De griffier ter zitting vervangen door de techniek

    21. Toelichting

    De griffier behoeft slechts een zakelijke weergave te geven van het Gebeuren ter Zitting. U raadt het al: hij kan onder bepaalde omstandigheden - die het daglicht niet kunnen verdragen - wel eens te zakelijk worden in dubbele betekenis. Dit met name indien door de rechter en de griffier het proces-verbaal van de zitting niet binnen de wettelijke termijn wordt ondertekend, dat schept ruimte tot om na het sluiten van de zitting met de griffier achter de schermen te onderhandelen over de inhoudelijke strekking van de beëdigde verklaringen zoals die ter zitting werden afgelegd. Dit is bijzonder kwalijk want wat de griffier niet heeft opgenomen wordt formeel geacht niet te hebben plaatsgevonden, zodat daarop door de rechter kan worden gedwaald. Het enig juiste antwoord hierop is, dat de griffier ten spoedigste wordt vervangen door technische middelen. Hetgeen wettelijk zo dient te worden geregeld dat de rechter vrijwel onmiddellijk na het sluiten van de zitting de bandopname daarvan verzegelt en dat vermeldt in een apart proces-verbaal dit alles op straffe van nietigheid der gehele procedure.

  21. De leemte in art. 12i Sv. Repareren

    22. Toelichting

    Het is niet de Officier van Justitie maar het Gerechtshof dat uiteindelijk via een verzoek ex. Art. 12 Sv en in laatste instantie beslist of gepleegde strafbare feiten al dan niet strafrechtelijk dienen te worden vervolgd. (De kans dat de Officier van Justitie op verzoek van klager daartoe een bevel ex. Art. 12i Sv wordt gegeven is vrijwel uit te sluiten; namelijk ongeveer 1 procent). Art. 12i Sv. bevat echter een ernstige leemte, te weten:

    Er wordt geen termijn genoemd waarbinnen de Officier van Justitie het aan hem gegeven bevel dient op te volgen. Uit het verkrijgen van zo'n bevel op verzoek van klager ex. Art. 12 Sv. blijkt al dat de Officier van Justitie als Wetshandhaver ex. Art. 12i Sv al dan niet bewust volstrekt heeft gefaald. Daar is hij dus niet gelukkig mee. Dus onder het motto "You can bring the horse to the water, but you can't make him drink", verdwijnt het bevel in zijn onderste bureaulade. Om dit tegen te gaan dient in art. Art. 12i Sv een termijn van uiterlijk zes weken te worden opgenomen, waarbinnen de Officier van Justitie de betreffende verdachte dient te dagvaarden, c.q. het aan hem gegeven bevel dient op te volgen.

  22. Fouten in de dagvaarding, met niet-ontvankelijkheid van de Officier van Justitie ten gevolge

    23. Toelichting

    Het betreft hier controle op het integer functioneren van de Officier van Justitie, de praktijk heeft hiertoe de noodzaak bewezen. Dit soort fouten dienen te worden geregistreerd en vooral statistisch bijgehouden. Het betreft hier controle op het ambtshalve functioneren van de Officier van Justitie. De door hem haar gemaakte fouten in de dagvaarding die als rechtsgevolg zijn/haar niet ontvankelijkheid tengevolge hebben dienen systematisch te worden bijgehouden. Met name omdat financieel draagkrachtigen die voor strafrechtelijke vervolging in aanmerking komen er alles voor over zullen hebben dat dit soort fouten worden gemaakt. Elke Officier van Justitie wordt geacht als wetsdeskundige vlekkeloos een dagvaarding te kunnen uitbrengen, het zou meer dan van den zotte zijn indien niet het geval. Worden wat dat betreft gemiddeld genomen te veel fouten in de door hem uitgebrachte dagvaardingen aangetroffen, dan wordt hij verdachte in de zin van art. 27 Sv., met alle rechtsgevolgen van dien.

  23. Art. 147 lid l t/m 3 Burgerlijke Rechtsvordering dient uit de Formele Wetgeving geschrapt

    24. Toelichting

    Het betreft hier formele wetgeving, waar men ten gerieve van de juridische tegenpartij op straffe van fatale rechtsgevolgen te weten 147 lid 3 Rv heeft te voldoen en is daarom een regelrechte uitnodiging voor togacriminelen om op schaamteloze wijze het wettig overtuigend bewijs van de juridische tegenpartij op grote schaal te verduisteren. Het werkt als volgt. Advocaten van de duivel (en daar zijn er heel wat van) kennen lid 3 van art. 147 Rv. uit hun hoofd. Omdat dit in samenhang met art. 133 Rv. - lees de verplichte procesvertegenwoordiging - het hen de mogelijkheid biedt uw juridische belangen aan zijn confrère te versjacheren. Uw onbekwame, onbetrouwbare via art. 133 Rv wettelijk opgedrongen advocaat, die een deal heeft gesloten met uw juridische tegenpartij ter verkwanseling van uw burgerlijke rechten, legt te laat uw wettig overtuigend bewijs aan uw juridische tegenpartij over, tot kennisneming daarvan. Daar komt hij (uw "advocaat") dus pas ter zitting mee. Met als rechtsgevolg dat de advocaat van tegenpartij er zich onmiddellijk op beroept dat hij daardoor wordt overvallen, hetgeen zich niet zou verdragen met een behoorlijke procesorde.

    Vervolgens maakt de rechter/raadsheer u met een beroep op art. 147 lid 3 Rv kenbaar dat het te laat indienen van bewijs geschiedt op eigen risico en legt vervolgens het document terzijde met de mededeling: "U zult nog wel zien of daarmee rekening zal worden gehouden". Voorgaande zwijnerij herhaalt zich keer op keer, net zolang tot u uw eigen advocaat naar de keel vliegt van woede; echter, dan is uw wettig overtuigend bewijs inmiddels al formeel verdwenen als sneeuw voor de zon. Het misdadige rechtsgevolg hiervan is dat u als procespartij er zelfs bij benadering geen enkel idee meer van heeft welke documenten van u, door de rechter/raadsheer als wettig overtuigend bewijs werden geaccepteerd en zo ja in welke mate.

    Dat dit uiteindelijk resulteert in een rechterlijke dwaling, dat behoeft geen nadere toelichting. Immers op voorgaande wijze werd daartoe al het fundament gelegd. U krijgt met uw onbekwame, onbetrouwbare, via art. 133 Rv wettelijk opgedrongen advocaat hierover, natuurlijk hoogoplopende ruzie. Want u blijft achter met de gerechtelijke dwaling die bij U ongekende schade veroorzaakt en ernstig inbreuk pleegt op het levensgeluk van u en uw gezin. Die juridische onbetrouwbare klungel die u zaak totaal heeft verpest via collusie met uw juridische tegenpartij, wenst u nooit meer te zien en u klaagt hem aan via de Tuchtwetgeving. Op dat moment krijgt u er een probleem bij dat vele malen groter kan zijn dan uw juridisch probleem op zich. U moet nu vanwege art. 133 Rv op zoek naar een nieuwe advocaat. Die krijgt u niet, omdat zij vrijwel onmiddellijk weten dat hun confrère zich heeft ingelaten met zaken waarbij zij ter bevrediging van hun financiële onbegrensde vraatzucht zelf ook vaak betrokken zijn. Dit terwijl wettelijk is geregeld dat u de gestelde procureur niet kunt herroepen zonder tevens een andere te stellen.

    Zolang dat niet is gebeurd blijft het rechtsgeding voortgaan op het eerst gestelde. Dit nu heeft als rechtsgevolg dat de advocaat van de duivel - meestal de uwe dus - rustig kan voorzwendelen met zijn confrère van uw meestal financieel machtige tegenpartij; en dit zonder dat u daartegen ook maar iets kunt ondernemen. De advocaat zelf heeft geen resultaatverplichting. Zijn mindersociaal onwettig functioneren wordt gedekt door de tuchtwetgeving en u zelf blijft achter met een vrijwel onherstelbare gerechtelijke dwaling. De dwalende Rechter/Raadsheer bouwt vervolgens in zijn motivering een paar ondeugdelijke feitelijke beslissingen in, zodat daarmede de weg naar de Hoge Raad wordt afgesneden en u gaat zodoende geleidelijke aan met uw gehele gezin er aan onderdoor. Dit, terwijl Nederlandse politici hun vingertje heffen en zelfs oorlog voeren, omdat volgens hen in het buitenland burgerlijke rechten worden geschonden.

    Welnu, uit het voorgaande moge u blijken dat onder bepaalde omstandigheden, gebaseerd op ernstige leemtes in de Formele Wet, de kans op eerlijke rechtspraak ook op Nederlands Grondgebied en in strijd met internationale verdragen ook door de Staat der Nederlanden geratificeerd, vrijwel nihil is. Het zal duidelijk zijn dat ter bescherming van de burger tegen kwaadwilligen art. 133, 146 en 147 lid 3 Rv., ten spoedigste uit de Formele Wet dient te worden verwijderd.

  24. Oorlog? Niet te beslissen door nationale politici!

    25. Toelichting

    Het voeren van oorlog staat volgens de opvattingen van De Oppositie (i.o., ®) gelijk aan barbarisme. Iets waar onbeschaafden zich mee inlaten, tenzij er sprake is van noodweer. Oorlog wordt altijd gevoerd onder de dekmantel van het geloof en het schenden van mensenrechten. De gevolgen daarvan zijn zo ernstig dat de haatgevoelens die daaruit worden gebaard veelal doorwerken tot ver in volgende generaties. Het gemak waarmee door politici wordt ingestemd met oorlogsvoering, zeker ook gelet op hun strikt persoonlijke belangen daarbij en de wapenhandel, is ronduit verbijsterend. In Nederland zijn er slechts enkele politici geweest die onder toezicht van de zwijgende meerderheid in de Tweede Kamer konden beslissen of deel werd genomen aan de oorlog in Irak; en dan ook nog op ondeugdelijke gronden. Daarbij werden zelfs de Verenigde Naties volstrekt genegeerd, omdat de schoothondjes van Busch op Nederlands grondgebied er niet van vielen te weerhouden dat die oorlog er ook moest komen. Dit ondanks dat de Verenigde Naties er juist toe werden opgericht om oorlog - lees gewelddaden tegen de menselijkheid - te voorkomen, hetgeen werd genegeerd ten behoeve van strikt persoonlijk en of partijpolitiek belang. De Navo is oorspronkelijk opgericht tot verdediging, maar is door hen als aanvalswapen misbruikt met argumenten waarmee men op elk gewenst moment te behoeve van de wapenhandel oorlog kan voeren; waar ter wereld dan ook.

    Het voeren van oorlog blijft altijd een uiterst riskante zaak. Met name omdat het geldend recht zeer afhankelijk is van tijd en plaats, en dat kan internationaal ten gevolge hebben dat oorlogvoerende landen blijkens hun Nationale Wetgeving volkomen in hun recht staan. Oorlogvoerenden hebben daar meestal bij gemeen dat zij zich daarbij beroepen op hun hogere macht, wat dat betreft verschillen zij meestal niet van mening.

    Oorlog, met name de ernstige gevolgen daarvan is zo complex dat politici als b.v. de Hoop Scheffer daarin geen zorgvuldige beslissingen kunnen nemen. De Hoop Scheffer is geen jurist op het gebied van het Internationale Recht en zeker niet de slimste uit de klas indien het niet zijn eigen belangen betreft. Dat geldt voor de meeste politici. Oorlog dient in het geheel niet plaats te vinden. Indien wel het geval, dan behoren nationale politici die evenals de advocatuur bepaald niet een goede naam hebben opgebouwd aangaande goede trouw, daarover in het geheel niet te kunnen beslissen. De volgorde dient dan als volgt te zijn.

    1. De regering van het betreffende land waar ernstige schending van mensenrechten plaatsvindt en of een dreiging vormt voor de wereldvrede, wordt door de VN gewaarschuwd dat daar binnen een termijn van één jaar verandering in dient te komen. 2. heeft dit geen resultaat, dan wordt door de voorzitter van de VN een klacht ingediend bij het Internationaal Strafhof. Dit Hof bepaald met in achtneming van de plaatselijke cultuur, of er sprake is van gewelddaden tegen de menselijkheid en of dreiging tegen de wereldvrede. 3. indien het geval, dan spreekt het Internationaal Strafhof het schuldig uit en bepaalt daarbij de strafmaat en de omstandigheden waaronder die moeten worden uitgevoerd. 4. De Verenigde Naties en niemand anders zijn het uitvoerend orgaan van het Internationale Strafhof, daaraan dienen alle leden van de Verenigde Naties zich te onderwerpen. De voorzitter van de VN functioneert in dat geval als opperbevelhebber van de NAVO en voltooit zijn taak binnen de opdracht van het Internationale Strafhof. Het is toch te gek voor woorden dat een paar individuele politici, op ondeugdelijke onbetrouwbare gronden veelal ten behoeve van hun persoonlijk ego, een heel land in oorlog kunnen slepen, zonder dat daartoe formeel de oorlog werd verklaart, het internationaal Strafhof en / of de VN daarin hebben beslist en het Land dat daartoe op grond van internationale verdragen heeft besloten zelf middels geknoei in de Formele Wetgeving, het negeren van het Internationale Strafhof en de VN botweg weigert die internationale verdragen zelf na te leven, dat is ronduit eng, ook omdat de NAVO als verdedigingsorganisatie opgericht op ondeugdelijke gronde (naderhand als achterhaald) tot de aanval is overgegaan.

  25. De openbaarheid van de Rechtspleging

    26. Toelichting

    Zowel civielrechtelijk als strafrechtelijke procedures, zijn behoudens enkele uitzonderingen - waarover niet nader zal worden uitgewijd - openbaar en wel op straffe van nietigheid. Die openbaarheid op zich is door de Formele Wetgever redelijk goed geregeld d.w.z. dat een ieder die daar belangstelling voor heeft, heeft het recht om op elk door hem / haar gewenst moment. Zo'n openbare zitting bij te wonen, dit zonder te worden lastig gevallen door wie dan ook. Houdt u dat voortdurend in het achterhoofd indien u het hiernavolgende leest. Voorwaarde is daarbij wel dat u niet onnodig middels geruis en/of ander sinds de zitting verstoord, maar daar bent u ongetwijfeld ook niet voor gekomen. Indien wel het geval, dan treedt wanneer de rechter dat wenst, art. 124 lid 3 Sv of 24 lid l Rv in werking, hetgeen wil zeggen dat u door de rechter wordt gewaarschuwd en/of gesommeerd de publieke tribune c.q. de zittingszaal te verlaten.

    Hieronder volgen enkele schokkende voorbeelden over de wijze waarop in de praktijk de openbaarheid veelvuldig wordt aangerand. Het wettig overtuigend bewijs daarvan is zeker gesteld. * De belangstellende dient zich bij het loket te melden alwaar hem wordt gevraagd, wie hij is en waar hij naar toe gaat. Deze gang van zaken is strijdig met de wettelijk geregelde openbaarheid. Immers een ieder kan een Openbaar Rechtsgeding bijwonen, zonder te worden lastig gevallen door wie dan ook. * Vervolgens wordt de belangstellende door de parketpolitie in strijd met de Formele Wet duidelijk gemaakt, dat hij op tijd dient te komen. * De belangstellende heeft enige juridische kennis van zaken, doorziet de leugenachtige mededeling en maakt aanstalten om de publieke tribune te betreden, echter de parketpolitie achterhaald hem terwijl hij de belangstellende toeschreeuwt, hallo dat gaat zomaar niet! * De belangstellende wordt omringt en inmiddels is ook het hoofd van beveiliging gearriveerd met de mededeling, "U gaat daar niet naar binnen! Ik werk hier al vijfentwintig jaar ik ken de spelregels u dient op tijd te komen om een openbare zitting te kunnen bijwonen!" De belangstellende laat zich niet door voorgaande juridische onzin en de dreigende houding van het aanwezige blauw NIET intimideren en betreedt vervolgens toch de publieke tribune. Op het moment dat hij dat doet, ziet hij dat de telefoon wordt gepakt en assistentie gevraagd. Nauwelijks één minuut later, komt het blauw de publieke tribune opgestormd en verzoekt de belangstellende om de publieke tribune te verlaten. Deze maakt echter kenbaar dat hij volkomen rechtmatig zich op de publieke tribune bevindt en dat zijn belager onbevoegd gebruik van zijn bevoegdheden zal moeten maken om hem daarvan af te verwijderen. De belangstellende krijgt vervolgens te horen, terwijl hij bij zijn schouder werd gepakt, u bent aangehouden! Vervolgens begaf de belangstellende zich naar de uitgang van de rechtbank, waarheen hij door het blauw werd gevolgd tot aan de draaideuren van de uitgang.

    Geloof het of niet, deze gang van zaken speelde zich af onder de ogen van de zittende rechter, een Officier van Justitie en twee advocaten. En geen van hen reclameerde tegen voorgaande uitermate grove schending van de openbaarheid door de Gewapende Macht! Terwijl binnen de openbare zitting gaande was, zaten op de gang een zestal mensen te wachten omdat zij niet binnen mochten. Onder toezicht van de parketpolitie, men heeft daartoe zelfs een bank neergezet om ook visueel op gespannen voet met de Formele Wet bij de bezoeker de indruk te wekken alsof hij/zij zou moeten wachten tot de openbare zitting is afgelopen, dus dat men op tijd dient te komen alvorens men de volgende openbare zitting kan bijwonen. Bij een klacht over voorgaande onwettige gang van zaken krijgt de belangstellende vervolgens een schrijven van de directeur Gerechtelijke Ondersteuning en tot zijn stomme verbazing schrijft ook zij, dat men op tijd dient te komen om een openbare zitting te kunnen bijwonen, zelfs dat het schenden van de openbaarheid in opdracht van de rechter, via een te ruime uitleg van de art. 124 lid 3 Sv, geschiedt.

    Genoemd art. handelt over ordeverstoring op de publieke tribune. Echter, de belangstellende wordt de toegang al onrechtmatig geweigerd alvorens hij die kan betreden. Wordt hij van de publieke tribune verwijderd, dan dient daarvan blijkens art. 124 lid 4 een apart proces-verbaal te worden opgemaakt dat bij de processtukken wordt gevoegd. Dit laat men achterwege omdat men weet dat in strijd met de Formele Wet de openbaarheid wordt geschonden. Vervolgens overlegd de Minister van Justitie P.H. Donner hoogst persoonlijk een smaadschrift bij de Nationale Ombudsman, waarin hij aantoonbaar middels wettig overtuigend bewijs en op gespannen voet met de feitelijke waarheid formeel kenbaar maakt, dat de bezoeker de orde heeft verstoord.

    Op deze wijze tracht zelfs de Minister Justitie te verbloemen, dat in strijd met de Grondwet en internationale verdragen de openbaarheid van de rechtspleging wordt geschonden. Het komt vaak voor, waarneembaar door velen, maar onder het motto "Wir haben es nicht gewußt!" Dit terwijl de wettelijke geregelde openbaarheid bij de rechtspleging formeel in acht dient te worden genomen op straffe van nietigheid van de gehele procedure, zowel civielrechtelijk, als strafrechtelijk. Men heeft echter zo'n angst dat de belangstellenden via die openbaarheid de kakkerlakken in de keuken van Vrouwe Justitia zullen aantreffen dat werd besloten om de openbaarheid van de rechtspleging waar mogelijk te traineren. Dat men hiertoe alles uit de kast haalt moge eveneens uit de hiernavolgende voorbeelden blijken.


    Een laatste voorbeeld!

    U bemerkt tijdens een zitting waarbij uw persoonlijke juridische belangen inzet van de procedure zijn en dat er veelvuldig meineed wordt gepleegd met als doel een behoorlijk procesgang uit te schakelen, zodat daarop kan worden gedwaald. U reclameert omdat zon dwaling zowel voor u als uw gezin maatschappelijk, financieel en 'psychisch ernstige gevolgen zal hebben. De benadeelde reclameert vanaf de publieke tribune, door te laten weten: "Edelachtbare Vrouwe, dit kan toch niet, hier wordt ongelimiteerd meineed gepleegd!" De rechter op intimiderende toon, u zwijgt, of u gaat er uit! Het plegen van meineed gaat vervolgens gewoon door en wel zo openlijk en grof, dat alle aanwezigen in de zittingszaal dat te goeder trouw hadden moeten weten en/of kunnen begrijpen.

    De benadeelde kan het niet langer aanzien, immers voor zijn ogen speelt zich een verschrikkelijk juridisch drama af waarbij Vrouwe Justitia genadeloos (68) keer via meineed wordt verkracht! Nota bene ten overstaan van een Meervoudig College. In wanhoop roept hij: "Maar Edelachtbare Vrouwe, dit kan toch niet er wordt weer veelvuldig meineed gepleegd". Ik heb u gewaarschuwd nu onmiddellijk eruit, of ik laat u door de parketpolitie eruit zetten, aldus de corrupte rechter, die als geen ander heeft begrepen, althans te goeder trouw werd geacht te begrijpen, dat veelvuldig meineed werd gepleegd.

    Op de gang gekomen ziet de benadeelde dat de nog te horen getuigen onderling driftig bezig zijn om informatie uit te wisselen. Erger nog de rechter wacht keurig netjes tot de voorgaande meinedige getuige de volgende volledig heeft geïnformeerd. U betreedt de zittingszaal en attendeert de rechter daarop met de uitroep, "dit kan toch niet?". Wederom wordt u gesommeerd middels een te ruime uitleg van de artikelen 124 lid 3 Sv en/of 24 Rv (civielrechtelijk) de zittingszaal te verlaten. U bent op alles voorbereid en hebt derhalve een fotoapparaat meegenomen. De zitting is gesloten, de Officier van Justitie mag formeel niet in de raadkamer komen, vandaar dat er twee deuren zijn in de rechtszaal. U rent met u fotocamera naar de gang aan de andere kant van de zittingszaal en wacht rustig af of uw angstige vermoeden wel juist blijkt te zijn. En ja hoor, de Officier van Justitie wordt volkomen verrast door het flitslicht van uw fotoapparaat als hij uit de raadkamer komt.

    U gooit de deur van de raadkamer open en ziet dat allen aan het tafelen zijn. Eén rechter, die het dichts bij de deur zit begrijpt dat met het fotoapparaat opnamen zijn gemaakt die zeer belastend kunnen zijn voor zowel de Officier van Justitie als de betrokken rechters. Die hebben toegestaan dat hij zich vlak na de zitting in de raadkamer bevond. Genoemde rechter probeert zich op de fotograaf te storten echter zijn toga zat hem daarbij in de weg, zodoen werd het wettig overtuigend bewijs daarvan veilig gesteld. Tot zoverre deze bij gebrek aan politieke en journalistieke controle schokkende voorbeelden uit de praktijk, waaruit u moge blijken dat veelvuldig een loopje met de openbaarheid van de Rechtspleging wordt genomen, ondanks dat dit daarop formeel de nietigheid van de gehele procedure als rechtsgevolg heeft. Uit voorgaande voorbeelden moge u blijken hoe verziekt de toestand bij Vrouwe Justitia al is, normvervaging ten top.

  26. Meineed

    27. Toelichting

    Tijdens rechtsgedingen wordt veelvuldig meineed gepleegd, hetgeen veelal tot rechtsgevolg heeft, dat daarop door de Zittende Magistratuur al dan niet bewust veelvuldig wordt gedwaald. Het behoeft geen nadere toelichting dat dit soort praktijken ongekende schade kan veroorzaken en een zware belasting voor het gehele rechtsgebeuren. Over meineed bestaan twee opvattingen, te weten: de enge en de ruime opvatting.

    De enge opvatting komt hierop neer, dat men de waarheid en niets anders dan de waarheid dient te spreken. De ruime opvatting over meineed (veelal de opvatting van de advocaat van de duivel) is de opvatting: "Wat niet is gezegd, kan ook niet gelogen zijn". Voor deze laatste opvatting, heeft de Formele Wetgever blijkens art. 207 lid l en 2 Sr. de strafsanctie van zes tot negen jaren gevangenisstraf op meineed gesteld. Immers, halve waarheden zijn hele leugens, is het gezegde en dat niet voor niets! Het is een wezenlijk onderdeel van de rechtspleging dat de rechter er op moet kunnen vertrouwen, dat onder ede waarheid wordt gesproken; indien niet geval, dan is het rechtssysteem failliet. Want de kans op rechtspraak bij het straffeloos plegen van meineed is vrijwel nihil, en toch worden in zeventig procent van alle procedures die worden gevoerd meineed gepleegd. Het probleem bij het strafrechtelijk vervolgen van meineed is, dat het een opzetdelict betreft. D.w.z. dat de Officier van Justitie niet alleen moet bewijzen, dat er onder ede onwaarheid werd gesproken, maar vooral dat dit opzettelijk is gebeurd, want de getuige zou zich kunnen vergissen, nietwaar?

    Een ander probleem hierbij is, dat het OM zelf meineed uitlokt door (indien al wordt bewezen dat meineed werd gepleegd) slechts drie maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf te eisen. Dit terwijl daarop door de Formele Wetgever zes tot negen jaren gevangenisstraf werd gesteld. Het gevolg is dat de ernst van het delict nauwelijks nog wordt onderkend. Half Nederland pleegt inmiddels meineed vanaf de getuige tot aan de politie aan toe, zoals tijdens de parlementaire enquête zichtbaar was voor iedereen en in het openbaar. Dus dan ook maar door de Officier van Justitie zelf, tot en met de Procureur-generaal en de Minister van Justitie! Die verklaart vervolgens: "Het gaat mij niet om de waarheid, het gaat mij er slecht om wat ik mij daarvan nog kan herinneren".

    Hoezeer een dergelijke gang van zaken de decadentie op het hoogste niveau is een deugdelijke rechtspleging uitschakelt, moge blijken uit het feit dat procedures die vanwege hun eenvoud slechts een half uurtje zouden mogen duren zich tien jaar en langer kunnen voortslepen, waarbij een zestigtal rechters zich langdurig over de affaire hebben moeten buigen, om nog maar niet te spreken over de benadeelde want recht in dat geval zal er nimmer meer kunnen worden gesproken en hij/zij gaat daaraan met het hele gezin kapot.

    De Oppositie (i.o., ®) wenst een einde aan deze vorm van normvervaging, die verloedering van het hele rechtsgebeuren ten gevolge heeft. Er moet weer waarheid worden gesproken onder ede ten overstaan van de rechter en daarom dient er een minimum veroordeling te worden gesteld indien de rechter het delict wettig overtuigend bewezen acht, dan dient hij/zij een veroordeling van minimaal 4 tot 7 jaren onvoorwaardelijke gevangenisstraf uit te spreken.

  27. Ontbinding van het College van Procureurs generaal

    28. Toelichting

    De feitelijk situatie bij het Openbaar Ministerie is door het jarenlange gebrek aan deugdelijke journalistiek/politieke controle zo ernstig, dat de Procureur-generaal mr. Korvinus als zodanig is afgetreden omdat zij het niet aandurfde nog langer verantwoording te nemen voor de gang van zaken bij het Openbaar Ministerie.

    U moet mijn aftreden dan ook zien als een signaal naar de samenleving, hoewel ik bang ben dat dit signaal niet zal worden gehoord, aldus genoemde magistrate in de media, één van de meest integere topjuriste die als zodanig zeer langdurig bij het Openbaar Ministerie heeft gefunctioneerd, zonder daarbij ooit in opspraak te zijn gekomen. Zij vergist zich echter, haar signaal is wel degelijk gehoord, vandaar de oprichting van De Oppositie (i.o., ®), die nog probeert te redden wat er te redden valt. Tijdens de laatste reorganisatie ronde bij het OM is een uitermate gevaarlijke situatie ontstaan voor allen op Nederlands grondgebied als gevolg van het volgende.

    Het strafrechtelijk vervolgingsbeleid, was voorheen verdeeld over ruim vijfhonderd Officieren van Justitie die allen autonome bevoegdheid bezaten om daarin te kunnen beslissen. Thans is dat echter teruggebracht, tot slechts enkele personen, te weten de Minister van Justitie en het College van Procureurs-generaal, een vijftal personen dus. Genoemde Procureur-generaal nu, onderkende tijdig de ernstige gevaren die voort kunnen vloeien uit het centraliseren van deze Macht tot slechts enkele personen, immers indien zij zich zouden inlaten met verkeerde vrienden, nog daargelaten de vraag of zij zelf wel deugen, dan kan dat ongekende risico's voortbrengen. Welnu genoemde magistrate had een voorzienige blik.

    Nog daargelaten of zij zich in laten met verkeerde vrienden, blijkt het College zelf het grote risico te vormen. Immers, het Gerechtshof Arrondissement Den - Haag heeft niet voor niets op verzoek ex. Art. 12i Sv te beslissen of een bevel ex. Art. 12i Sv aan de Officier van Justitie dient te worden gegeven, tot het strafrechtelijk vervolgen van Jonkheer de Wijkerslooth terzake deelneming aan een Criminele Organisatie in samenspanning met de Minister van Justitie P.H. Donner ex. Art. 80 Sr. onder de verzwarende omstandigheden van art. 44 Sr ter aanranding van de Nederlandse Rechtsorde gepleegd. De kans dat genoemd bevel er inderdaad komt is zeer wel aanwezig, hetgeen u moge blijken uit het hiernavolgende Wettig overtuigend bewijs, dat zij ondanks hun ambtseden tegen zichzelf hebben gecreëerd.

  28. Het Wettig overtuigend bewijs

    29. Toelichting

    Juristen ter kwader trouw, herkent men volstrekt feilloos aan de wijze van hun motiveringen, omdat daarin hun bekentenis ligt opgesloten, aldus luidt de stelling van de Werd. Deze stelling waarmede het mogelijk is feilloos togacriminelen op te sporen werkt perfect!

    Deze stelling van de Werd, is gebaseerd op vaste jurisprudentie van de Hoge Raad waarin wordt bepaald, dat beroepshalve gemaakte fouten zwaarder wegen, omdat men gelet op ervaring en opleiding beroepshalve wordt geacht te weten waarmede men bezig is, anders gezegd men mag niet te makkelijk sorry zegen voor de beroepshalve gemaakte fouten. Welnu de hierna volgende zinsnede is afkomstig van het College van Procureurs- generaal dat door vier topjuristen wordt gevormd en de Minister van Justitie P.H. Donner is het met hen volstrekt eens, waarvan akte!

    In de archieven en registratiesystemen van het Openbaar Ministerie, werd niets aangetroffen, waaruit is gebleken, dat de bevelen van het Gerechtshof niet werden opgevolgd". (Einde citaat). Tenzij er sprake is van juridisch zelfmoord, zou geen enkele jurist ter goeder trouw het aandurven om middels zoon juridisch volstrekt onvolwaardige zinsnede zijn beslissing te motiveren, zowel de Wijkerslooth als Donner echter, hadden daar geen enkele moeite mee. Het zou van journalistieke en politieke controle getuigen indien hen eens zou worden gevraagd, waarom dat het geval is geweest. Deze zinsnede en dat ziet elke jurist vrijwel onmiddellijk ademt ontegenzeggelijk de sfeer van arglistig bedrog in overtreffende trap immers: Zouden de bevelen van het Gerechtshof wel zijn opgevolgd, hetgeen blijkens de gebruikte formulering niet wordt uitgesloten, dan zou men in de archieven van het Openbaar Ministerie de Procesdossier daarvan terug moeten vinden. Anders gezegd, het College van Procureurs-generaal verzint ondanks haar ambtseden, ex. Art. 29 Ro. complete strafzaken die er nooit zijn geweest!, middels haar arglistig bedrieglijke zinsnede uit de archieven en Registratie systemen van het Openbaar Ministerie is niet gebleken dat de bevelen van het Gerechtshof niet werden opgevolgd.

    Het woordje niet, is in dit geval dus het woord waar zowel Donner als de Wijkerslooth over struikelen als zijnde wel corrupt, aldus de Vaste Jurisprudentie van de Hr. Immers beiden hebben met het poneren en het hardnekkig verdedigen van voorgaande juridisch onzinnige zinsnede, zich als topjuristen begeven naar een juridisch vrijwel ongeschoold niveau, dit zelfs nadat zij daarbij op heterdaad werden betrapt en hen herhaalde malen vergeefs werd verzocht daarmede op te houden. Uit de inhoudelijke strekking van de door hen geformuleerde en tot het uiterste verdedigde arglistig bedrieglijk juridisch volstrekt onvolwaardige zinsnede die de sfeer ademt van een beerput, blijkt ontegenzeggelijk, dat daarmede werd gepoogd, het wettig overtuigend bewijs te verduisteren van de feitelijke omstandigheid, dat de bevelen van het Gerechthef ex. Art. 12i Sv. middels justitiële fraude door de Officier van Justitie gepleegd niet werden opgevolgd.

    Beiden Donner en de Wijkerslooth hielden vervolgens ruim negen maanden lang een procedure bij de Nationale Ombudsman slepende, waarbij zij steeds weer opnieuw hun standpunt hebben aangepast, waarbij Donner zelfs liet weten dat hij in het geheel niet meer wenste te reageren, totdat de juridische duimschroeven hen zodanig werden aangedraaid dat Donner uiteindelijk werd genoodzaakt was een volledige bekentenis af te leggen. Maar niet eerder dan dat hij bij de Nationale Ombudsman een liederlijk smaadschrift had overhandigd, waarmede hij trachtte met pure leugens zijn juridische tegenstander te demoniseren als zijnde een querulant van de bovenste plank.

    Tot zoverre het wettig overtuigend bewijs, waaruit blijkt, dat beiden zich hebben ingelaten met handelen en nalaten anders dan uit hoofde van ziekte of gebreken, waarop de Formele Wetgever blijkens art. 11 lid c juncto 12 Ro. ter bescherming van het aanzien van de rechtspleging het onmiddellijk oneervol ontslag heeft gesteld. Het voorgaande houd strikt juridisch in, dat het College van Procureurs-generaal in het Algemeen Belang dient te worden ontbonden en in strikt juridische zin zichzelf al heeft ontbonden, hetgeen nog slechts visueel zichtbaar moet worden gemaakt. Hare Majesteit de Konigin is dan ook verzocht al haar invloed als Staatshoofd aan te wenden om te komen tot de ontbinding van het College van Procureurs-generaal en het oneervol ontslag van Donner bij Koninklijk besluit.

    Tot zoverre, het Partijprogramma van De Oppositie (i.o., ®). Doe met ons mee, stem op de De Oppositie, dat zal ongetwijfeld de verkiezingsleus gaan worden. U zult daarvan geen spijt krijgen. Hoe is het mogelijk, dat alle overige Politieke Partijen behoudens op sociaal economisch gebied, vrijwel hetzelfde liedje zingen? Antwoord gemiddeld genomen zijn politici de duurste, beste maar wel de meest onbetrouwbare toneelspelers en veelal ontbreekt hen kennis van zaken indien zij al Oppositie zouden willen voeren. Tijdens de Jongste begrotingsdebatten heeft men goed kunnen waarnemen dat er tot tevredenheid van het Kabinet Balkenende er nauwelijks oppositie van enige betekenis is geweest. Men accepteert dan ook geen Oppositie meer. Toen b.v. mevrouw Femke Halsema van Groen links één van de weinige Tweede Kamerleden die nog in staat zijn tot het voeren van oppositie, indien zij dat willen, aan de CDA-politicus vroeg, waarom komt u met een motie dit in de wetenschap dat daarvoor geen Kamermeerderheid bestaat - lees waarom beduvelt u de boel - ontstak deze in pure woede, omdat hij op heterdaad werd betrapt op zijn bedrieglijk functioneren. Het dualisme, dat ten behoeve van de Democratie in de Tweede Kamer aanwezig behoord te zijn is er al lang niet meer. Allen zingen vrijwel het zelfde lied en als u goed luistert geachte medeburgers dan hoort u het zelf ook, ze zingen vals.

    Er is nieuw bloed in de Kamer nodig om Vrouwe Justitia weer te doen herleven, daartoe dient weer Oppositie te worden gevoerd in de Tweede Kamer. De Oppositie (i.o.) is daar als enige politiek partij vanwege kennis van zaken gecombineerd met integerheid toe in staat. Geef ons kans dat te bewijzen, het zal vuurwerk worden, want machthebbers uit het verleden hebben ondanks hun ambtseden natuurlijk niet voor niets in de Formele Wetgeving geknoeid. Daar schuilen grote belangen achter die er allen op neerkomen, dat de het welzijn van de Mens onder alle omstandigheden dient te wijken voor de Macht van het Kapitaal. Bent u van mening dat het ook anders kan, doe dan met ons mee wordt lid van onze politieke partij: De Oppositie.

    De Oppositie

    Het is zeer de moeite waard voor de rechtszekerheid van allen op Nederlands Grondgebied, u heeft weer sinds lange tijd een echte politieke keuze waarbij u eindelijk niet teleur zal worden gesteld. Met zo'n ontstellend gebrek aan normbesef bij Politieke Partijen die de mond vol hebben over normen en waarden, zal onze samenleving in relatief korte tijd verloederen tot een Ambtelijke Dictatuur van ongekende omvang. Dat dit zo is Geachte Medeburgers, moge u wel blijken uit feit dat het OM nota bene als wetshandhaver ex. art. 4 Ro formeel de stelling betrekt, dat het veelvuldig plegen van meineed ten laste van de Nederlandse Rechtsorde, ondanks art. 207 lid 1 en 2 Sr, niet strafrechterlijk dient te worden vervolgd. Daartoe werden zelfs met juridische fraude de bevelen van het Gerechthof door het OM volstrekt genegeerd. BIj het Gerechtshof in het Arrondissement 's-Gravenhage is een verzoek ex. Art. 12 Sv ingediend, om te beslissen of aan de Officier van Justitie ex. Art. 12i Sv een bevel dient te worden gegeven tot het strafrechtelijk vervolgen van de Voorzitter van het College van Procureurs-generaal: Jonkheer de Wijkerslooth de Weerdesteyn. Dit wegens deelneming aan een criminele organisatie ex. Art. 140 Sr in samenspanning ex. Art. 80 Sr met de Minister van Justitie, mr. P.H. Donner, onder de verzwarende omstandigheid van art. 44 Sr ter aanranding van de Nederlandse Rechtsorde gepleegd.

    Beiden bevinden zich met hun medeweten, al ruim een half jaar op het Internet met Hitlersnor en bij behoren, dit zonder dat zij in staat zijn gebleken daartegen op enigerlei wijze juridische actie te ondernemen, als gevolg van het feit, dat zij ondanks hun ambtseden betrokken zijn bij zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Te weten het motiveren van hun ondeugdelijke beslissingen op arglistig juridisch vrijwel volstrekt onvolwaardig niveau, met als geen ander doel, het wettig overtuigend bewijs te verduisteren van de feitelijke omstandigheid, dat de Officier van Justitie middels juridische fraude meerdere bevelen van het Gerechtshof volstrekt heeft genegeerd, hetgeen Donner inmiddels bij de Nationale Ombudsman heeft bekent echter niet alvorens in samenspanning met de Wijkerslooth, verwoedde pogingen werden gedaan om het wettig overtuigend bewijs te verduisteren, hetgeen hen niet is gelukt anders dan uit hoofde van ziekte of gebreken.

    Vrijwel alle Tweede Kamerleden zijn hiervan op de hoogte inclusief de Vaste Kamer Commissie van Justitie. Vrijwel alle Tweede Kamerleden zijn er van op de hoogte gebracht, dat het Openbaar Ministerie zich Nota bene als Wetshandhaver ex. Art. ex. Art. 4 Ro formeel de stelling heeft betrokken, dat het veelvuldig plegen van meineed ten laste van een behoorlijke procesgang, ondanks art. 207 lid l en 2 Sr niet strafrechtelijk dient te worden vervolgt.

    Vrijwel alle Tweede Kamerleden, zijn er van op de hoogte, dat zelfs de Procureur-generaal daartoe in de raadkamer van het Gerechtshof tot opheffing van onze Democratische Rechtstaat stond te pleiten. Middels zijn mededeling aan het Gerechtshof, dat er naar zijn stellige overtuiging, door drie verschillende meinedige individuen veelvuldig meineed werd gepleegd, en wel in die mate, dat hij formeel kenbaar maakte, als ik met het Procesdossier schud, dan rollen de valse verklaringen onder ede afgelegd eruit, en vervolgens de conclusie trok, dat ondanks dat en ondanks art. 207 lid en 2 Sr. de meinedige Verdachten niet strafrechtelijk diende te worden vervolgd. Waarbij genoemde Procureur-generaal evenals de Officier van Justitie zware kritiek uitte, op het functioneren van het Rechtbank en Hof terzake, hierbij zij vermeld dat de Officier van Justitie kort daarvoor eveneens formeel heeft laten weten, dat er bij de strafrechtelijke vervolging van de Meinedige Verdachten hij niet uitsluit, dat er verzachtende omstandigheden aan het daglicht kunnen komen die volgens de Officier van Justitie in omgekeerde zin ten laste komen van het Hof. immers op z'n minst heeft het Gerechtshof zelf die meinedige verklaringen uitgelokt. Aldus de Officier van Justitie mr. R.W. Asser.


    Daardoor kwam met name hun ernstig in gebreke blijven ten opzichte van de Nederlandse samenleving vol in de schijnwerpers te staan. Helaas te kort. Hij wenste niet aan te sluiten bij deze onbekwame club, die daarop reageerde met het Demoniseren van de heer Fortuyn op schaamteloze wijze. Indien men zich daarmede inlaat als vooraanstaand politicus en in de Media, dan is het nog slechts een kwestie van tijd voor dat een fanaticus opstaat zoals de heer Fortuyn dat helaas heeft moeten ervaren.

    De betrokken politici die zich daarmede welbewust hebben ingelaten om hun eigen falen te verhullen zijn op z'n minst medeverantwoordelijk voor de Politieke Moord die vrijwel de gehele samenleving als zeer schokkend heeft ervaren. Schone hebben zij daarbij niet. Hetgeen niet wegneemt, dat de heer Fortuyn iets waardevols wist achter te laten, dat niet snel zal worden vergeten. Immers: Wie heeft er niet genoten, van de wijze waarop de heer Fortuyn tijdens zijn verkiezingscampagne de onbetrouwbaarheid van politici als geen ander aan de kaak stelde?

    Het bestuur van De Oppositie (i.o., ®), heeft een zware taak te verrichten, haar doelstelling is duidelijk, als het gaat om de vraag "Wie bewaakt de Bewakers?" Welnu daarover geen enkel misverstand, dat zijn wij, De Oppositie (i.o., ®)! Help ons orde op zaken te stellen, want wie de huidige verloedering bij de rechtspleging accsepteert heeft geen recht van spreken indien de roetzwarte rechtsgeschiedenis van de Staat der Nederlanden zich herhaalt, waarbij de bevolking zo ernstig werd onteerd en geknecht, en er uiteindelijk sprake was van geweldaden tegen de menselijkheid. Velen, zeer velen hebben een hoge prijs betaald om de vrijheid zoals nu weer aanwezig te herkrijgen. Die vrijheid dient men te verdedigen en te koesteren om te kunnen behouden. Daarom maken wij duidelijk aan togacriminelen als de Wijkerslooth en Donner: onze democratische rechtstaat - voorzover nog aanwezig - is niet van hen, maar van ons allen!

    Alle leden ontvangen het partijprogramma en een cd-rom waarop de homepage van de partij en alles over het geknoei in de Formele Wet en corruptie bij de rechtspleging daarop gebaseerd.


    K.H. de Werd (initiator)
    Postbus 36157
    1020 MD Amsterdam
    tel: 06-52294249
    E-mail: info@deoppositie.nl
    Website: www.eurostaete.eu/oppositie/index.php