THE APPELANT: ARIE VAN VELSEN APPEALS from the judgement of The Honourable DEBORAH LAMONT of the Trial Division, delivered on July 8 2004.

PURSUANT TO paragraph 74 (d) of the Immigration and Refugee Protection Act, the learned Trial Judge certified that the following serious questions of general importance were involved;

The I.R.B. panel has thoroughly investigated and it becomes clear that the 'Country Report on Human Rights Practices 2002' is much and unconditionally valued.

This report however gives a general indication with regard to the treatment received by citizens of that country, this however, says nothing about an individual treatment of a single person who, through no fault of his own, is subjected to the wrath of the government. There is a reason that the foundation for my refugee claim is a cruel and/or unusual treatment. Furthermore, in the decision and in reports of the Dutch Justice, facts that confirm cruel and/or unusual treatment, (as set out and documented with proof by lawyer Kevin Moore in 'Narrative') were ignored, trivialized or twisted.

Furthermore, the totally peaceful protest actions, which I undertook in order to receive justice from officials in the Netherlands, who are not capable to admit to mistakes, were explained as 'an over reaction to a small mistake by the government' by an unemployed, mentally ill, anti-social patient who needs therapy. Strangely enough, this exclusive view of the government came into existence with the help from 'experts' employed by this government, only after this government had made the mistakes. Half a century of living a stable, working, respectable, and socially just life, which is recognized and stated by many in The Netherlands, Cuba and other countries, was herewith brushed aside, at least for what the government is concerned.

TA 368

Only what could be used against the claim or what can be earmarked as a mistake made by one of the witnesses, was considered of interest. A strange kind of judicial procedure. Also it is unbecoming that the by the panel unwanted truth can be suppressed on the basis of an almost false, controversial psychological report.

As clarification, the Edmonton Journal of July 26, 2004, with the words of Rev. Cris Ferguson, educator for justice cases, of the United Church of Canada, states that it is thought that, for what refugees is concerned, Canada ignores the law and doesn't fulfill international obligations.

I request that you review the decision made by the I.R.B. on July 13 2004, with regard to my claim.

THE APPELANT: ARIE VAN VELSEN APPEALS from the judgement of The Honourable DEBORAH LAMONT of the Trial Division, delivered on July 8 2004.

PURSUANT TO paragraph 74 (d) of the Immigration and Refugee Protection Act, the learned Trial Judge certified that the following serious questions of general importance were involved;

(Ingesloten treft u de beslissing aan, waarbij opgemerkt dat de mijns inziens ingeslopen foutieve en/of ongerechtvaardigde onderwerpen door mij zijn gemerkt en voorzien van commentaar).

Door het I.R.B. panel is grondig onderzoek gedaan waarbij duidelijk tot uitdrukking komt dat aan het "Country Report on Human Rights Practices 2002 grote en onvoorwaardelijke waarde wordt gehecht. Echter dit rapport is een algemene indicatie omtrent de behandeling welke de burger van dat land ten deel valt, wat overigens niets zegt over een individuele behandeling van de enkeling die buiten schuld de gramschap van de overheid over zich heen krijgt. De gronden voor mijn refugee claim zijn immers niet voor niets die van een wrede en/of ongebruikelijke behandeling (cruel and/or unusual treatment).

Verder zijn in de beslissing, en in rapporten van de Nederlandse justitie, feiten welke die wrede en/of ongebruikelijke behandeling bevestigen, (omschreven in het door advocaat Kevin Moore geschreven en met bewijsmiddelen gestaafde " Narrative") genegeerd, bagatelliseert of verdraaid omschreven.

Tevens worden volstrekt vreedzame protestacties welke ik ondernam teneinde rechtvaardiging te verkrijgen van functionarissen die niet capabel zijn fouten toe te geven uitgelegd als "overreactie op een "kleine overheidsfout" van een werkloze, geesteszieke a -sociale patiënt die therapie behoeft. Vreemd genoeg is deze exclusieve overheidsopvatting met behulp van ten dienste van die overheid staande "deskundigen", pas na de fouten van die overheid ontstaan. Een halve eeuw stabiel, werkzaam, respectabel, en sociaal rechtvaardig leven wat door velen in Nederland, Cuba en andere landen is onderkend en verklaard werd hiermede, althans wat betreft de overheid, van tafel geveegd.

Uitgezonderd dat wat tegen de claim gebruikt kon worden of dat wat als vergissing van een der getuigen kan worden aangemerkt werd wel van belang geacht. Een vreemd soort rechtspleging.

Het geeft bovendien geen pas dat op grond van een haast bedrieglijk omstreden psychologisch rapport de door het panel ongewenste waarheid verzwegen kan worden.

Ter verduidelijking geeft het Edmonton Journal van 26 Juli 2004 bij monde van Rev. Cris Ferguson, voorlichter voor justitie zaken van de United Church of Canada aan dat het begrip heerst dat Canada wat betreft vluchtelingen de wet aan zijn laars lapt en internationale verplichtingen niet nakomt.

Ik verzoek u om de op 13 Juli 2004 door het I.R.B. genomen beslissing omtrent mijn claim te herzien.

Hoogachtend, Arie van Velsen.

A. van Velsen

Beslissing 13 July 2004
opm., Psychologisch Rapport,
kopie krant, verklaring van werkgever

Blz. TA 368